Amyotrofische Laterale Sclerose (ALS)
Deze medische info bespreekt u best met uw arts tijdens een consultatie.
U probeert een film te starten. Dit lukt niet omdat u ofwel niet beschikt over de nieuwste versie van de Adobe Flash® speler, ofwel JavaScript niet geactiveerd is. Beide zijn nodig om de film te kunnen spelen.
You are trying to load a film. Either you do not have the newest version of Adobe Flash®, or you have JavaScript disabled. To play the film, you must ensure you have these capabilities.
 | Klik op het camera icoon om de film te bekijken. |  | Klik op het draaien icoon om een 3D-model of doorsnede te bekijken. Sleep de muis over het model om het te draaien. |
 | Klik op het tekst icoon om de gesproken tekst te herlezen. |  | Klik op het dia icoon. Beweeg de muis over de opgelichte punten voor meer informatie. Gebruik de pijltjes om te bladeren. |
Weergave van de gesproken tekst
Alle bewuste bewegingen (zg. vrijwillige bewegingen) van het lichaam worden door de hersenen geregeld. Beweging ontstaat doordat de bovenste motorische neuronen (bewegingszenuwcellen in de hersenen) chemische signalen (neurotransmitters) afgeven. Deze signalen wordt door de motorische neuronen in de hersenen aan de motorische neuronen in het ruggenmerg doorgegeven.
De verbinding met de spieren wordt verzorgd door zenuwvezels (axonen) die vanuit de wervelkolom in de spieren uitlopen. Het punt waar axonen en spiervezels met elkaar in aanraking komen wordt de motorische eindplaat genoemd. Wanneer het signaal de motorische eindplaat bereikt, trekt de spier zich samen: een vrijwillige beweging.
Amyotrofische laterale sclerose (ALS), ook wel 'ziekte van Lou Gehrig' genoemd (naar de beroemde Amerikaanse honkballer die ALS had), is een degeneratieve ziekte van motorische neuronen in de hersenen en in het ruggenmerg. Doordat er steeds meer motorische neuronen worden aangetast, kunnen ze geen bewegingssignalen meer naar de spieren verzenden. Hierdoor vermindert het vermogen van vrijwillige spierbeweging en bewegingscoördinatie. Op den duur ontwikkelen zich spierzwakte en spasticiteit. Patiënten zijn niet meer in staat om dagelijkse activiteiten te verrichten, zoals wandelen en uit een stoel opstaan. Uiteindelijk raakt de patiënt verlamd, waarbij ook het slikken, praten en ademen worden belemmerd.
Helaas is ALS ongeneeslijk. Over het algemeen sterft een ALS-patiënt 3 tot 5 jaar nadat de diagnose is gesteld.
Gerelateerde films
Bekijk ook onze andere brochures en films.
Print
Stuur door
